صفحه اصلی > آرشیو اخبار 


نسخه چاپي  ارسال به دوست

 

 

 

 

 

 

بعد از بازنشستگی به فکر افتادم که «چرا خودم نخ تولید نکنم؟!»

 

داستان یک تجربه موفق کارآفرینی از زبان مدیر شرکت اکریل بافت مازندران

اکریل بافت مازندران،از جمله شرکت‌های دریافت کننده ضمانت نامه توسعه‌ای از صندوق ضمانت سرمایه گذاری صنایع کوچک است که از سال 92 با 3 نفر نیرو و در فضای 70 متری،شروع کرده بود،اکنون با توسعه کارخانه به 45 هزار متر مربع، علاوه بر تامین مصرف داخلی، محصولات خود را به کشورهای خارجی نیز صادر می‌کند.

 

 

در بازدیدها و سرکشی‌های هفتگی و ماهانه مدیران و کارشناسان صندوقضمانت سرمایه گذاری صنایع کوچک از واحدها و طرح‌های تولیدی در تهران و استانها با هدف نظارت بر نحوه هزینه تسهیلات دریافتی و یا کمک به مشکلات موجود، گاه به تجربه موفق  و بعضا به تلاش های ناموفقی بر می خوردند که عبور از کنار آن، به راحتی ممکن نیست.

شرح این ماجراها، حداقل این لطف را دارد که می توان از آن درس گرفت. از تجربه های ناموفق پرهیز کرد و از ایده های خلاقانه و کوشندگی های خستگی ناپذیر، نیرو و انرژی گرفت و دلگرم شد. شاید این درس ها، بیش از همه به کار مخاطبان صندوق ضمانت سرمایه گذاری صنایع کوچک بیاید.

 در مازندران طرح‌های صنعتی زیادی کلید خورده و واحدهای تولیدی متعددی ایجاد شده که اکنون مشغول به فعالیت هستند. در میان‌ این طرح‌ها، نمونه های موفقی به چشم می‌خورد که توانسته اند با تلاش  و پشتکار خود و  نیز همراهی صندوق پابرجا بمانند و با قدرت ادامه دهند.

یکی از بازدیدهای ماهانه صندوق نیز مربوط به طرحی موفق در این استان می‌شود که در اواخر بهار کلید خورد و شروع خوبی برای ورود به فصلِ گرمِ تابستان بود.

 

 **کمبودی که ما را به تولید رساند

گروه ارزیابی عملکرد صندوق، خرداد امسال در بازدیدی که از شرکت «اکریل بافت مازندران» داشت پای صحبت‌‎های مدیر عامل این شرکت نشست. آقایمحمدحسین حمیدی مدیرعامل شرکت اکریل بافت در ابتدای گفتگو در خصوص چگونگی شکل‌گیری شرکت و مشکلات اولیه آن گفت: «در سال 89 از شرکت اکریل تاب بازنشسته شده بودم، پسرم مغازه کاموا و نخ فروشی داشت که موجودی مغازه را از شرکت ریسندگی اکریل تاب تامین می‌کرد. پیش از بازنشستگی در کنار اشتغال در کارخانه به کار کشاورزی هم مشغول بودم.

بنابراین با توجه به تجربه‌ای که داشتم پس از بازنشستگی تصمیم گرفتم یک واحد مرغداری را در بخشی از زمین مزروعی (به مساحت 30 هزار متر مربع) احداث کنم، اما پس از اقدام اولیه برای مرغداری و پیش از اخذ جواز تاسیس، در یکی از همان روزها شرکت ریسندگی اکریل تاب به دلیل کمبود تولید، فروش خود را محدود کرد و پسرم برای تامین موجودی مغازه با مشکل مواجه شد.»

 او ادامه می‌دهد: «با این اتفاق ایده‌ای در ذهنم جرقه زد؛ اینکه چرا خودمان تولید نکنیم؟ به همین خاطر عزممان را جزم کردیم و تصمیم گرفتیم نخ تولید کنیم. با وجود تجربه چندین ساله‌ای که داشتم تصمیم خود را برای احداث واحد مرغداری تغییر دادم و با دریافت مجوز کارگاه تولید نخ، یک ساختمان 70 مترمربعی را در زمین مزروعی که داشتم احداث کردم و به این صورت ایده خود را کلید زدم.»

 

**چراغ کارگاه با 3 نفر روشن شد

حمیدی می‌گوید:«پس از طی شدن مرحله دریافت مجوز مرحله تحقیقات برای خرید یک دستگاه تولید نخ را شروع کردم و پس از بررسی اولیه، یک دستگاه ماشین تولید نخ آلمانی را از زنجان به قیمت 38 میلیون ریال خریداری و در ساختمان فوق الذکر نصب کردم. اشتغال با 3 نفر آغاز شد و نخ مورد نظر (نمره 12) تولید و با توجه به تجربه و سوابق خرید و فروش توسط پسرم، به بازار عرضه شد. نخ تولیدی در بازار با استقبال خوبی روبرو شد، به این ترتیب به فکر توسعه کارگاه و خرید ماشین آلات تکمیلی و رنگرزی افتادم. از هیچ درآمدی برای هزینه کردن در کارگاهم دریغ نکردم و هرچه درآمد داشتم برای طرح توسعه به کار بستم.»

 

**در جستجوی اخذ تسهیلات بودم که با صندوق ضمانت آشنا شدم

این کارآفرین می ‌‎افزاید: «برای توسعه کارگاه احتیاج به تسهیلاتی داشتم، سال 96 با صندوق ضمانت سرمایه‌گذاری صنایع کوچک توسط یکی از آشنایانم، آشنا شدم و تصمیم گرفتم برای دریافت تسهیلات طرح توسعه جهت کمبود وثیقه به بانک عامل از صندوق ضمانت کمک بگیرم.

پیش از دریافت تسهیلات طرح توسعه و مراجعه به صندوق ضمانت سرمایه گذاری صنایع کوچک، هیچگونه تسهیلات بانکی دریافت نکرده بودم. با این حال حدود 60 میلیارد ریال از درآمد کارگاه و هرچه از مزرعه درآمد داشتم هزینه کردم. تعداد شاغلین به 20 نفر افزایش یافت.  برای طرح توسعه و اضافه کردن بخش رنگرزی، چله پیچی و بسته بندی حدود 20 میلیارد ریال دیگر هزینه کردم. در حال حاضر کل سرمایه گذاری کارخانه 80 هزار میلیون ریال با اشتغال 42 نفر است.»

 آقای حمیدی، مدیر این واحد تولیدی به مشکلات واردات مواد اولیه اشاره می‌کند و می‌گوید: «در ابتدا کار، عمده مواد اولیه مصرفی نخ را از بازار تهران تامین می‌کردیم، اما پس از بررسی متوجه شدیم اگر نخ مورد نیاز را مستقیم از ترکیه وارد کنیم صرفه اقتصادی بیشتری دارد، به همین خاطر درخواست ارز برای واردات نخ دادیم که متاسفانه مورد تائید قرار نگرفت و مجبور شدیم ارز آزاد تهیه و به فروشنده ترکیه‌ای اعتماد کنیم. برای واردات یک کامیون نخ  این ریسک را تجربه کردیم که الحمدالله مشکلی ایجاد نشد.»

 

**علاوه بر تامین نیاز داخل به کشورهای خارجی هم صادر می‌کنیم

او ادامه می‌‎دهد: «در حال حاضر علاوه بر تامین نیاز داخل به کشورهای خارجی هم صادر می‌کنیم و نخ مورد نیاز خود را بطور مستقیم از ترکیه خریداری و وارد می‌کنیم و بسیار به صرفه است. اگرچه سرمایه در گردش زیادی لازم دارد، اما به هر حال از  محل درآمد فروش کاموا در داخل کشور و صادرات به کشورهای خارجی از جمله ترکمنستان، قزقستان و تاجیکستان و... می‌توانیم سرمایه در گردش مورد نیاز را تامین ‌کنیم.

اکنون علاوه بر توسعه ماشین‌آلات مساحت کارخانه نیز توسعه پیدا کرده است. با خرید 15 هزار متر مربع زمین اطراف کارخانه، در حال حاضر زمین کارخانه به 45 هزار متر مربع رسیده است. برای آینده نیز برنامه‌ای توسعه‌ای تولید نخ 24-2مورد نیاز تریکو بافی‌ها را مد نظر داریم که انشاالله به زودی با خرید و نصب ماشین‌آلات، تولید این نوع نخ نیز شروع خواهد شد.»

 حمیدی در پایان با تشکر از تیم بازدید کننده «صندوق ضمانت سرمایه‌گذاری صنایع کوچک»، می‌گوید: «اکنون هیچگونه مشکلی در خصوص تولید و فروش نداریم و مسائل و مشکلات پیش بینی نشده را نیز با توکل به خدا، همت خانواده، همکاران و همچنین همراهی نهادهایی مثل صندوق ضمانت مرتفع خواهیم کرد.»

 

 

سه شنبه ٣٠ مهر ١٣٩٨

نظرات بینندگان
این خبر فاقد نظر می باشد
نظر شما
نام :
ایمیل : 
*نظرات :
متن تصویر: